Boekrecensie: Bloghelden door Frank Meeuwsen

Sinds eind mei van dit jaar ligt het boek Bloghelden van Frank Meeuwsen in de winkel. En nee, ik ben dus zeker niet de eerste die een recensie schrijft over het boek. Voor hen die niet weten waar het boek over gaat: de geschiedenis van de eerste tien jaar webloggen in Nederland. De periode die wordt beschreven beslaat de jaren 1995-2005. Internet stond nog in de kinderschoenen. Web 2.0 met alle laagdrempelige publicatiemogelijkheden bestond niet. Het was een vereiste om HTML code te kunnen kloppen (nog steeds trouwens, wat mij betreft). Informatie werd op talloze andere manieren gedeeld. Een Blogheldenwiki met aanvullende informatie? Science fiction, wat ik je brom.

Het boek beschrijft de chronologische ontwikkelingen rondom de groei van weblogs in Nederland (en in het buitenland, voor het nodige referentiemateriaal) met daarbij interviews met veel Nederlandse betrokkenen. Het boek zorgde bij mij voor een groot aantal ‘oh ja’-momenten. In het begin gedroegen bloggers zich als kennisdelers, curatoren van het Wereldwijde Web en bestond bloggen vooral uit het delen van links. Kladblok, 2525.com en Smallzine (altijd in twee delen verzonden via de mail) waren voor mij hele belangrijke informatiebronnen op zoek naar interessante websites. Linkdumpen is nu versimpeld, een rss feed vanuit delicious kan het werk voor je doen, al dan niet gekoppeld aan een twitteraccount (@lbroekman_links). Herkenbaar ook: de opkomst van de shocklogs, de groei van livelogs (o.a. door diensten als Blogger en web-log.nl), de weblogqueen-blogmarathons, het jaarlijkse pandemonium rondom de Dutch Bloggies, de overgang naar de businessblogs. Opvallend vond ik het aantal mensen waar ik nu via Twitter mee verbonden ben, maar waarvan ik hun aandeel in de beschreven Nederlandse bloggeschiedenis niet zo scherp op het netvlies had staan.

Het stuk in Bloghelden over de Emerce Update over Weblogs in 25 november 2004 slaat de spijker op de kop (in mijn geval). Ik zat in de zaal en luisterde geboeid naar wat Frank Meeuwsen, Marco Derksen (Marketingfacts) en Frank Janssen (Frankwatching) te vertellen hadden. Op pag.182 is te lezen: “Een aantal van de toehoorders zou na de presentatie zelf starten met een interne of een eigen zakelijke weblog.” Klopt, het idee voor Blinkz is toen ontstaan.

Het boek confronteert je met de snelheid waarmee internet is veranderd in vijftien jaar tijd. Het is vooral interessant voor directe en indirecte betrokkenen die deel uitmaakten van deze ‘geschiedenis’, maar ook voor iedereen die vandaag professioneel met digitale media te maken heeft en wil weten hoe het er ‘vroeger’ aan toe ging. Al was het maar om te waarderen dat je nu op een URL in een email kunt clicken, in plaats van het adres te moeten onthouden en overtypen in de adresbalk van je Netscapebrowser.

Van Blinkz tot ‘corporate blog’

Op 25 november 2004 woonde ik, als leergierige werknemer van Paul Postma Marketing Consultancy, een bijeenkomst bij van Emerce over bloggen, in de Rode Hoed. Outlook 2005. Sprekers o.a.: Frank Janssen, Marco Derksen, Frank Meeuwsen. Geweldig. Kennis delen over wat toen nog ‘Hele Nieuwe Media’ was. In de week erna begon ik ‘Blinkz’, een intern blog voor PPMC-collega’s, met links naar artikelen die ik interessant vond voor hen en mijzelf. Blinkz stond voor B(roekman) Links en ook voor ‘blink’: opvallend. De ‘z’ was vooral … hip. Tsja. Host: Blogger.com, URL: ppmc.nl/blinkz omdat ik toen wilde dat de gedeelde kennis gerelateerd werd aan PPMC, www.blinkz.nl legde ik ook meteen maar vast. Na een maandje intern testdraaien ging het blog ‘open’. Ik leerde de Nederlandse blogwereld beetje bij beetje beter kennen, contacten met de eerder genoemde heren en bijvoorbeeld Hans Mestrum en Eduard de Wilde stammen uit die periode.

Per 1 januari 2006 stapte ik over naar Atos Consulting en droeg ik Blinkz over aan Arjan Haring. Hij maakte er een goed draaiend teamblog van, wat ook nog na het opgaan van PPMC in Capgemini bleef publiceren. Ik maakte een doorstart als semi-zelfstandig blogger en sloot me aan bij Marketingtribune, die een blogconcept waren gestart: Marketingpulse. Een verzameling blogs, met ieder een eigen redacteur plus een subdomein op marketingspulse.nl. Ik noemde het blog ‘Propaganda’, weblog over interactieve communicatie & online communities. URL: marketingpulse.nl/propaganda. Het initiatief hield er na een paar maanden mee op, waarna ik in augustus 2006 weer zelfstandig verder ging. Terug naar Blogger.com. So shoot me.

De naam Propaganda bleef gehandhaafd, de focus werd verbreed naar ‘Over online communities, web 2.0 & interactieve marketing’, de URL werd www.propaganda-online.nl, omdat www.propaganda.nl al in gebruik was (helaas). De verklaring van de naam Propaganda? Ooit had ik een t-shirt met de briljante tekst: Banana Republic – Minister of Propaganda. Dat leek me wel wat, qua baan. Maar net als zoveel anderen word je geen brandweerman, profvoetballer of Minister van Propaganda maar gewoon kantoorslaaf, al dan niet zelfstandig. Ik richtte me op informatie over sociale netwerken, een onderwerp wat meer en meer in de belangstelling kwam te staan. Enerzijds putte ik uit eigen ervaringen, opgedaan in mijn werk als adviseur, anderzijds maakte ik gebruik van andere (online) bronnen. Daarnaast ging ik ook bloggen op Marketingfacts, content die ook weer op Propaganda zou belanden.

Bloggen veranderde in de laatste jaren van het eerste millenium van de 21e eeuw. Diensten zoals Flickr en YouTube maakten het mogelijk om heel eenvoudig beeld en video aan blogposts toe te voegen. WordPress ontwikkelde zich als een beter, flexibeler, professioneler platform dan Blogger. Maar daarnaast kwamen ook laagdrempelige diensten zoals Tumblr en Posterous op het toneel: kun je mailen, dan kun je dus een website onderhouden. Simpel. Verder zag een bezoeker veelal geen verschil meer tussen een website en een weblog. het web werd dynamischer met meer interactiemogelijkheden. Bovendien werd het aanbod marketingblogs erg, erg groot, zie de MarCom Top100 van Marketingfacts. De grootste verandering: de komst van Twitter. Hierdoor werd enerzijds het aantal blogposts van eigen hand minder (ik spreek alleen voor mijzelf) omdat je in een kort bericht een link kon delen en vervolgens de interactie op Twitter (of Facebook) zich ontwikkelde, anderzijds werd het aantal reacties op blogposts minder, ook vanwege de verschuiving van de interactie.

Inmiddels had Broekman Marketing Advies het licht gezien. Vanaf het begin was ik niet tevreden over de combinatie van een zakelijke website met daarnaast een aparte blog, met een andere naam op een afwijkende URL. Dat is inmiddels veranderd. Met dank aan Frank Meeuwsen en Forsite Media is de oorspronkelijke bedrijfswebsite gekoppeld aan het blog, is alles onder 1 dak gebracht, gehost op WordPress. Het blog, inclusief het archief dat terug gaat tot januari 2006, is nu een onlosmakelijk onderdeel van Broekman Marketing Advies. Exit Propaganda. Alle informatie is nu op 1 plek te vinden en versterkt elkaar (toch?). De RSS feed is ook gewijzigd en ja, dat kost ongetwijfeld lezers. Maar RSS is, mede door de beschreven opkomst van diverse sociale media, steeds minder verantwoordelijk voor de toevoer van blogbezoekers. Mijn blogfrequentie blijft onberekenbaar. Vrijwel dagelijks bloggen zoals enkele van mijn favoriete bloggers Ernst-Jan, Erwin en Niels wel doen, dat zit er niet in. Wat dan wel? Zo onregelmatig mogelijk informatie delen over interactieve marketing, web 2.0, communicatie en presentaties die ik geef. Om te beginnen: een reeks over “Contactstrategie: De Tien Geboden”.

KECGBKMUM44N